Kun je jezelf kort voorstellen en vertellen wat je doet bij Gameplan Arbeidsbemiddeling?
Ik ben Francois Chambone, 56 jaar en mede-eigenaar bij Gameplan Arbeidsbemiddeling. Ik ben eigenlijk vooral bezig met de opdrachtgevers en het financiële gedeelte. Daarnaast help ik mijn collega’s waar nodig is. Buiten het werk ben ik veel bezig met Unitas en houd ik van de wereld rond reizen.
Hoe ziet een gemiddelde werkdag er voor jou uit?
Ik word elke dag vroeg wakker en werk thuis eerst mijn mail bij. In de ochtenden probeer ik altijd te gaan zwemmen, daarna ben ik meestal in de loop van de ochtend op de zaak. Mijn agenda is druk en eigenlijk elke dag anders. We zijn nu ongeveer 1,5 jaar bezig, waardoor the basis van de organisatie inmiddels goed staat. Daardoor kunnen we ons nu meer richten op elkaar uitdagen en verbinden. In de middag probeer ik op tijd naar huis te gaan.
Wat vind je het leukste of meest bijzondere aan het werken bij Gameplan Arbeidsbemiddeling?
Ik vind het vooral leuk dat ik met een groep gezellige gasten werk. Ik ken ze allemaal al lange tijd en spreek ze buiten het werk ook vaak. Ik heb hiervoor een aantal andere bedrijven gehad, maar dit is echt het leukste werk dat ik in mijn leven heb gedaan.
Als je 1 dag mocht ruilen van leven met een celebrity, wie zou dat dan zijn?
Als ik 1 dag mocht ruilen zou ik ruilen met Johan Neeskens in zijn tijd bij Ajax en Barcelona. Dit omdat hij mijn held is en voor mij de beste middenvelder ooit.
Als je kon tijdreizen, naar welk jaar zou je gaan en waarom?
Dan zou ik terug gaan naar midden jaren 60 van de vorige eeuw, in de Verenigde Staten, puur voor de muziek. Ik vind de muziek van die tijd echt fantastisch. Het optreden van Otis Redding, geweldig. Hij is voor mij een van de beste muzikanten aller tijden. Als ik een voetbal moment moet kiezen is het de halve finale van het Wk in 1974 zijn, Nederland-Brazilië. Dit is echt een prachtige wedstrijd.
Wat is jouw mooiste voetbalherinnering ooit?
Er zijn drie momenten die er voor mij echt uitspringen. Het eerste moment is er eentje van mezelf. Ik speelde vroeger als voorstopper en scoorde eigenlijk nooit, maar in onze kampioenswedstrijd kopte ik er ineens twee binnen. Sindsdien heb ik mijn bijnaam: Champy. Het tweede moment gaat nog verder terug. Ik ben in Nigeria geboren en ik kwam elke zomer naar Nederland voor familie. In Nederland went ik met mijn vader naar het Amsterdam 700 toernooi. Dat zijn herinneringen die me altijd zijn bijgebleven. Het derde moment is de Europacup 2 finale tussen Barcelona en Paris Saint-Germain. De wedstrijd eindigde in 1-0 voor Barcelona en er stonden zoveel geweldige spelers op het veld dat het me nog steeds is bijgebleven.